Actueel

Gevolgen Crisis- en herstelwet voor de realisatie van windturbineparken

In het Tijdschrift voor Energierecht, afl. 2 (juni 2012) is een artikel verschenen van Robin Aerts, getiteld: “De Crisis- en herstelwet. De wind in de rug voor het realiseren van windturbineparken!?” In dit artikel staat Robin stil bij de vraag of de Crisis- en herstelwet (Chw) kan leiden tot een versnelling in het realiseren van windturbineparken.

Het kabinet heeft als doelstelling om in 2020 op duurzame wijze te voorzien in 14% van de Nederlandse energiebehoefte. Windenergie vormt een belangrijke pijler om deze doelstelling te bereiken. Introductie van de zogenaamde rijkscoördinatieregeling (RCR) in de Wro leverde al een belangrijke versnelling op in de besluitvorming rond de bouw van grootschalige windturbineparken (100 MW en meer). Door het wegnemen van een aantal knelpunten in het bestuursprocesrecht zorgt de Chw voor een verdere versnelling. Het betreft de introductie van een marginale toets van de juistheid van adviezen, de beperking van het beroepsrecht van decentrale overheden, het passeren van materiële gebreken als belanghebbenden daardoor niet worden benadeeld, de versnelde behandeling van beroepen en invoering van het relativiteitsvereiste.

Deze procedurele versnelling geldt ook voor de kleinere windturbineparken, de parken met een opgesteld vermogen van 5-100 MW. Voor deze parken voorziet de Chw tevens in een wijziging van de Elektriciteitswet waardoor de besluitvorming wordt versneld, onder andere door het verplicht toepassen van de provinciale coördinatieregeling.

Bron: TvE 2-12, afl. 2, p. 60-68.

Beschikbare downloads